نرگس محمدی در یک قدمی فلج شدن محبوس در زندان با وجود اعتراضات گسترده بین المللی/ تقی رحمانی: برای فشار به من همسرم را گروگان گرفته اند

* بیانیه بیش از سیصد و پنجاه کنشگر حقوق زنان و حقوق بشر: خواسته ما آزادی فوری و بی‌قید و شرط نرگس محمدی است
* انجمن جهانی قلم و شخصیت های حقوق بشری، خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط نرگس محمدی شدند
* بی اعتنایی جمهوری اسلامی به نگرانی های بین المللی:


خبرنگاران سبز: ۳۵۰ فعال حقوق بشر و حقوق زنان به همراه شرکت کنندگان نشست برندگان نوبل در بیانیه ای که درجمع اشان می توان به میخاییل گورباچف، دالایی لاما، لخ والسا، محمد یونس، و جودی ویلیامز در میان امضاکنندگان اشاره کرد از مقامات قضایی و حکومتی جمهوری اسلامی درخواست کردند که هرچه زودتر مقدمات آزادی نرگس محمدی را بدون هیچ قید و شرطی فراهم کنند .این نگرانی ها در حالی ابراز می شود که حال جسمی نرگس محمدی وخیم گزارش شده است بطوریکه روز یکشنبه هفدهم اردیبهشت نرگس محمدی در تماس تلفنی با خانواده خود از بازگشت بیماری عصبی و فلج عضلانی خود خبر داد اما مقامات امنیتی جمهوری اسلامی برای فشار آرودن بر تقی رحمانی نرگس محمدی را در گروگان خود نگه داشته اند تا به بازگشت تقی رحمانی به کشور بینجامد.نرگس محمدی در این تماس تلفنی، پس از گفت و گو با دو فرزند دوقلوی پنج ساله اش، که در غیاب پدر و مادر، نزد مادر بزرگ پدری خود زندگی می کنند، به خانم رحمانی، مادر همسرش تقی رحمانی، گفته است که در زندان گرفتار حمله بیماری شده و به دلیل طولانی شدن حمله، سه آمپول به او تزریق شده و داروهایی نیز مصرف می کند.تقی رحمانی، فعال سیاسی در پاریس می گوید همسرش را به عنوان گروگان و برای فشار آوردن به او گرفته اند. اقای رحمانی که مدت کوتاهی ست به دلیل حکم زندان از کشور خارج شده و اکنون در پاریس زندگی می کند، در گفت و گو با وبسایت صدای آمریکا می گوید:«نرگس را برای فشار آوردن بر من به گروگان گرفته اند و این نه اخلاقی است، نه دینی، نه جوانمردانه و نه درست. در کدام حدیث و اخلاق و عرف و مذهبی آمده که کسی را به جای کس دیگر تنبیه کنند؟ از آنها می خواهم که اگر وجدان دارند از این کار دست بردارند.»

خانم محمدی پیش تر در خرداد سال۱۳۸۹ پس از تحمل یک هفته بازجویی و زندان انفرادی در بند ۲۰۹ به این بیمار دچار شده بود که با فلج بخشی از بدن و گاه حالت بیهوشی و ناتوانی از حرف زدن همراه بود.

وضعیت نایب فعال حقوق بشر و سخنگوی شورای ملی صلح به حدی وخیم شده بود که پزشکان زندان به مقام های زندان گفته بودند اگر نمی خواهید زهرا کاظمی دیگری داشته باشید باید او را به بیمارستان منتقل کنید. خانم محمدی از آن پس به مدت دوسال تحت درمان بود و گویا توانسته بود تاحدی سلامت خود را بازیابد. اکنون وضعیت جسمی این فعال حقوق بشر، پس از ۱۵ روز زندان در بند ۲۰۹ انفرادی، بار دیگر به حالت بروز بیماری خود بازگشته است.

نرگس محمدی پیش تر در دادگاه تجدید نظر به شش سال زندان محکوم شده و بر اثر فشارهای مقام های اطلاعاتی در حالت تبعید غیررسمی در زنجان زندگی می کرد. تقی رحمانی می گوید:« به نرگس حتی احضاریه برای اجرای حکم هم ابلاغ نشده. بازداشت نرگس اگر برای اجرای حکم بوده چرا باید دوباره بازجویی شود و به انفرادی برود؟ چرا به آن صورت تحت الحفظ بازداشت شود؟ مسلما اگر نرگس برای اجرای حکم احضار می شد خودش به بازداشت گاه مراجعه می کرد.» او نتیجه می گیرد: « همه این ها برای انتقام گیری و فشار آوردن به خانواده او و برمن است و در این میان دارند نرگس را به عنوان گروگان قربانی می کنند.»

تقی رحمانی که به دلیل عقاید مسالمت آمیزش در انتقاد به نظام جمهوری اسلامی ، بیش ازپانزده سال از عمرخود را در زندان های جمهوری اسلامی گذرانده است، وقتی بار دیگر حکم احضاربه دستش رسید، برای پرهیز از بازگشت دوباره به زندانی دراز مدت ، به طور غیرقانونی از کشور خارج شد و به محض رسیدن به پاریس در نامه ای دلایل خود را برای ترک ایران اعلام کرد. او در این نامه تاکید کرد که نتوانسته بود همسرش را متقاعد با خروج غیرقانونی از کشور کند. زیرا او معتقد بود که باید در ایران ماند و حضور داشت. در پی این اقدام، همسر او نرگس محمدی که به صورت نیمه تبعیدی با دو فرزند پنج ساله شان در زنجان زندگی می کرد در خانه خود توسط ماموران اطلاعاتی بازداشت و به زندان اوین و سپس به بند ۲۰۹ انفرادی منتقل شد.

تقی رحمانی به صدای آمریکا می گوید:« اگر قرار بود نرگس را برای اجرای حکم زندان احضار کنند چرا دوباره از او بازجویی می کنند و او را به انفرادی می برند؟ این نشان می دهد که برای نرگس دارند پرونده جدیدی باز می کنند و بیماری او نشان می دهد که بشدت تحت فشار روحی قرار دارد.»

کیانا و علی، فرزندان تقی رحمانی و نرگس محمدی اکنون در غیاب پدر و مادر به خانه مادر بزرگ پدری خود منتقل شده اند.

در تماس تلفنی روز یکشنبه، خانم محمدی با کودکانش نیز گفت و گوی کوتاه تلفنی داشته است.
از آقای رحمانی می پرسم که آیا خود او با فرزندانش در ارتباط است؟
تقی رحمانی:« بله . بهشان تلفن می زنم و با آنها حرف می زنم»

ـ چه می گویند؟
تقی رحمانی : «می گویند بابا کجایی ، چرا نمی آیی ؟ چرا مامان نمی آد؟»

ـ شما چه می گویید؟
تقی رحمانی: «خوب بچه ها که تصوری از مسافت و راه دور ندارند. بهشان می گویم جای دوری هستم ولی برمی گردم…» آقای رحمانی با صدایی بغض آلود ادامه می دهد :« بهشان می گویم بر می گردم… با اسب سفید برمی گردم…»

ـ بچه ها پس از تلفن مادرشان چه عکس العملی نشان دادند؟
تقی رحمانی: «آنها مادرم را مامانی صدا می زنند. به مادرم گفته اند مامانی تو نمیری .اگه تو بمیری ما تنها می شیم.»

فعالان حقوق زندان در ایران و در خارج از کشور و حامیان مادران پارک لاله با انتشار دو بیانیه خواستار آزادی فوری نرگس محمدی و حمایت از حقوق کودکان زندانیان و مادران زندانی شده اند.

خبرنگاران سبز/سیاست:

جمعی از فعالان حقوق زنان، فعالان حقوق بشر و نیز فعالان اجتماعی و سیاسی با اعتراض شدید به بازداشت نرگس محمدی طی بیانیه‌ای خواستار آزادی او شدند. در این بیانیه که به امضای بیش از سیصد و پنجاه کنشگر و فعال مدنی رسیده است است آمده:«محکومیت ناعادلانه درحالی به این زن شجاع مدافع حقوق بشر وارد شد، که او پیش از این، در پی اتهام‌های واهی “اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی، عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر و تبلیغ علیه نظام” به طور غیر قانونی بازداشت ، در شرایط غیر قانونی نگهداری و در دادگاهی غیرعلنی و غیرمنصفانه به تحمل شش سال زندان محکوم شده بود.

به گزارش خبرنگاران سبز متن کامل این بیانیه به شرح زیر است:


نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و نایب رئیس کانون مدافعان حقوق بشر، روز یک شنبه سوم اردیبهشت ماه سال ۹۱ برای اجرای حکم شش سال حبس، به زندان اوین منتقل شده است.

این محکومیت ناعادلانه درحالی به این زن شجاع مدافع حقوق بشر وارد شد، که او پیش از این، در پی اتهام‌های واهی “اجتماع و تبانی برای اقدام علیه امنیت ملی، عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر و تبلیغ علیه نظام” به طور غیر قانونی بازداشت ، در شرایط غیر قانونی نگهداری و در دادگاهی غیرعلنی و غیرمنصفانه به تحمل شش سال زندان محکوم شده بود.

نرگس محمدی،زنی که زندگی اش را وقف دفاع از محرومان و ستم‌دیدگان جامعه و تلاش برای داشتن جامعه‌ای سالم و عاری از بی عدالتی، تبعیض و حق کشی کرد، در منزل والدینش بازداشت شد و قوه قضائیه جمهوری اسلامی با بازداشت او به جای قدرشناسی و پاس‌داشت فعالیت‌های ارزنده‌اش، آشکارا اقدام به نقض صریح مواد ۳-۵-۹-۱۰-۱۱-۱۳-۱۹و۲۰ اعلامیه­ی جهانی حقوق بشر کرده است.

چه مرجعی پاسخ گوی این پرسش­ها خواهد بود که” دفاع از حقوق بشر ” چگونه و چرا می‌تواند جرم تلقی شود؟ چرا باید خشونت دولتی علیه دو کودک خردسال به جرم دفاع مادرشان از حقوق شهروندی و انسانی اعمال شود؟ وقت آن است که از خودمان بپرسیم جای ما در اعمال این خشونت­ها کجاست، اگر به آن اعتراض نکنیم؟ آیا سکوت در برابر احکام سنگین فعالان حقوق بشر، تایید و همراهی با آن نیست؟

با استناد به ماده­ی ۳ پیمان نامه جهانی حقوق کودک دولت­ها موظف­اند؛ در هر اقدامی منافع کودک را در نظر بگیرند. محرومیت از دیدار فرزندان خردسال وی با مادر، نقض صریح ماده­ی ۹پیمان­نامه حقوق کودک به شمار می­آید.

نرگس محمدی در دوران بازداشت غیر قانونی‌اش دچار بیماری شده و بیماری او با شرایط عصبی و تنش‌های محیطی ارتباط مستقیم داشته و در صورت ادامه­ی نگهداری‌ در شرایط زندان، به دور از مراقبت پزشکی خطر جانی وی را تهدید می­کند .

ما فعالان حقوق زنان، فعالان حقوق بشر و نیز فعالان اجتماعی و سیاسی مصرانه از حکومت جمهوری اسلامی ایران می خواهیم دست از پرونده‌سازی علیه فعالان مدنی برداشته و به خشونت علیه فعالان مدنی و سیاسی پایان دهد.

ما آزادی بدون قید و شرط خانم نرگس محمدی را خواستاریم و با وجود همه بی‌عدالتی‌ها، هنوز امید داریم که آزادی وی، مقدمه‌ای برای آزادی همه زندانیان اندیشه شود.

امضا کنندگان :
آذر محلوجیان،آذر کوچک،آذر یغمایی، آرش حافظی ،آزاده بهکیش ،آزاده خسروشاهی،آزاده دواچی،آزیتا رضوان،آسو صالح،آسیه امینی ،آنا پاک،آیدا سعادت ،آینده آزاد، آیدا قجر آرمین رحمانی،آزاد مرادیان ، آزاده تهرانی ، آزاده فرامرزیها،آزاده کیان، آزاده مرادیان ،آراز فنی، آمنه زمانی، آذر منصور،آدر داوودی، الناز انصاری ،الناز بهنام ، احسان حقیقت ، احمد احقری، احمد فرسان، احمد مدادی ، ارشاد علیجانی ، ،افروزمغزی،افسانه ایرانی،اقدس چرونده،اکبر زینالی، اکبر کریمیان،اکرم ابویی، اکرم خیرخواه،اکرم کوهساری مرند،اکرم محمدی ،امنه زاهدی ، اکرم نقابی، الهه گلکار،امیر رشیدی ،امیر کلهر،امیر مقراضی، امیر وارسته حیدری،امیرمحسن محمدی ،آنجلا نوبهار،انسیه سلمانی، اویس اخوان ،آیدا ابروفراخ ، ،بنفشه جمالی، بنفشه رحمانی،بهارا بهروان،بهاره اسدی،بهاره افقهی،بهرام اسماعیل بیگی،بهمن امینی،بهیه جیلانی،بورگان نظامى نرج آباد،بیژن مهر، بیژن افتخاری، بیژن پیرزاده،پانته آ بهرامی،پرتو نوری علا،پرستو اله یاری پروانه راد،پرویز داورپناه،پروین اردلان، پروین بختیار نژاد،پروین شهبازی،پری نعمانی، پریچهرافخمی،پریچهر نعمانی،پریسا کاکائی،پوران رضایتی، پوران رضایی،پوران کریمی، پویا جهاندار،پویان مکاری،توران ناظمی،توران همتی،ثریا فلاح، جادی میرمیرانی ،جعفر بهکیش،جلوه جواهری ،جمشید مهر،جهانگیر همتی، حامد ابراهیمی نژاد،حسن خرد ورزیان،حسن عربزاده حجازی،حسن نایب هاشم، حسن نجفی،حسن یوسفی اشکوری،حسین علوی،حسین همدانی،حمید بی آزار ، حمید کوثری، حمید مافی،حمیدرضا مسیبیان،حمیده نظامی،خدیجه مقدم، دانیال محمدزاده،درسا سبحانی ،دلارام علی،دیمتری بلوس، راضیه (پری) نشاط ،ربابه مستقیمی ،رزیتا فا ئزی،رزیتا فضایی،رضا گوهرزاد، رضا افشار،رضا کریمی،رضا علیجانی، رضا هیوا،رضوان مقدم،رمان کریمی،رهاعسگری زاده ، روان راونی، روحی شفیعی،روشنک آسترکی، رشید یاسائی ،رویا سحری،رویا شمس ، رویا طلوعی،رویا عراقی،رویا کاشفی، رها عسکری زاده ،زری کوچک، زندا سخی، زهرا رخشی، زهرا ابراهیمی،زهرا داوری،زهرا رضایی،زهره ارزنی،زهره اسدپور، زهره برومندی، زهره پهلوانی،زهره کریمی، زهره صادقی ،زینب پیغمبرزاده،ژیلا مهدویان ، ژیلا گل عنبر،ساحل سیستانی، سارا صحرانورد ،ساسان مهتدی، سامان ساواری، سپهر عاطفی،سپیده یوسف‌زاده،ستاره ساجدی،ستاره هاشمی، سحردیناروند،سحر کی،سحر مفخم،سعید حبیبی،سعید آگنجی،سعید پورحیدر، سعید کلانکی،سلمان سیما،سمیه رشیدی،سهراب رزاقی،سهیلا وحدتی، سوسن ایزدی،سوده راد،سوری برجیس،سوسن طهماسبی، سوسن محمدخانی غیاثوند، سوسن مهتدی ،سوفیا صدیق پور،سیاوش آریا، سیاوش عبقری،سیاوش لشگری- ،سیروس مقدم،سیما بختیاری، سیما حسین زاده،شاه غلامی،شاهین بنی احمدی، شایان وحدتی،شبنم موسوی، شری فرامرزی، شفیقه حمیدی، شقایق کمالی،شکوفه قبادی ،شمس تولایی،شهره شریفی ،شهلا انتصاری،شهلا عبقری، شهین بنی احمدی، شیرین شریفی، شیرین عبادی،شیرین فامیلی، شیوا بدیهی نژاد، شیوا نوجو،صادق کمالی، صبا واصفی،صبرا رضایی ، صبری نجفی،صدیقه مقدم،صدیقه وسمقی، طلعت ابراهیمی ،عاطفه امین، عسل پیرزاده، عشا مومنی،عشرت بستجانی ،عفت ماهباز،علی ابراهیمی،علی اکبر مهدی، علی اکبرموسوی(خوئینی)،علی تکواردی، علی سعیدیان،علی‌ شاکری، علی عبدالرضایی ، علی گوشه،علی عبدی،علی فاتحی،علی ماهباز،علی معینی،علی مهتدی، علیرضا منصوری،عیسی علوی،فاطمه بهادر،فاطمه بهاور،فاطمه رضایی، فاطمه حقیقت جو ،فاطمه مسجدی،فاطمه مقدم، عصمت بهرامی،فایزه ایزدی، فخری شادفر،فخری فرین، فرح شیلاندری، فرزانه آقایی پور، فرزانه جلالی ،فرزانه راجی ، فرشته جلیلی ، فروغ سمیع نیا، فریبا داودی مهاجر،فرید فرهان، فریدقائم مقامی، فریده کیومهر، فریده یزدی، فهیمه ملتی،فیروزه رمضان زاده، فیروزه مهاجر، کاظم علمداری، کاظم کردوانی، کاوه کرمانشاهی،کاوه مظفری، کلارا مرادیان ،گلنار جاوید،گیسو جهانگیری،گیتی سلامی، لادن نصرالهی، لاله موذن زاده، لیلا اسدی،لیلا سیف الهی،لیلا صحت،متین مسکین،مجید حسینی ،محبوبه محمدی،محبوبه منصوری،محبوبه عباسقلی زاده،محبوبه حسین زاده ،محمد حسین جعفری، محمد رحمان زاده،محمد شوراب،محمد صادقی،محمد متقی، محمود رفیع ، مرتضی کاظمیان،مریم ابراهیمی ،مریم افشاری،مریم اکبری،مریم اهری ، مریم حکمت شعار،مریم رحمانی،مریم زندی ،مریم قاسمی، مریم حسین خواه ،مریم کاویانی ، مریم موذن زاده، مریم محمد زاده ،مریم موسوی،مریم نایب یزدی، مژگان ثروتی، معززخواهشی، معصومه ضیا ، معصومه زمانی،مقداد بیاتی،منصور اسالو،منصوره بهکیش ،منصوره شجاعی، منوچهر شجاعی،منوچهر فاضل،منوچهر مقصودنیا، منیره دهکردی، منیره برادران، منیره کاظمی، منیژه شکوهی تبریزی ،مهدی حاجتی، مهدی یوسفی ، مهدی عربشاهی،مهدیه صالحپور، مهدیه فراهانی، مهرانگیزکار، مهرداد درویش پور،مهرنوش اعتمادی ،مهرنوش کریمی اندو،مهری جعفری، مهشید پگاهى،مهشید راستی،مهناز پراکند،مهنازعلایی ،مهوش علاسوندی، مهین افشار، مهین شکراله پور،مونا آقایی ،میترا ابراهیمی ،میترا آریان ، میثاق افشار، میثاق پارسا ،میثم معتمدنیا، میرحمید سالک ، مینا کشاورز، مینا نیک ،مینوایرانمنش، نادر احسنی ،ناهید قاسمی، ناهیدانتصاری، ناهید جعفری،ناهید حسینی ،ناهید کشاورز، ناهید میرحاج ،نجیبه اسدپور، نرگس کرمانشاهی، نریمان مصطفوی، نسرین بصیری، نسیم آریان ، نصرت اله شاهدی، نسترن سمیعی ،نوشین احمدی خراسانی،نوشین شاهرخی، نوید خانجانی،نوید محبی،نیره توحیدی، نیره جلالی(مادربهکیش) ، نیکزاد زنگنه، نیما گنجفر،هادی یوسفی، هایده کاظمی، هدا امینیان، هلن نوشای، الهه امانی،وجیهه مقدم،وحیده محمودی،ویکتوریا آزاد، یاسر معصومی،یاور خسروشاهی،یوروش مهر علی بیگی

ائتلاف بین المللی علیه خشونت در ایران(ایکاوی)

کمیته گزارشگران حقوق بشر

حامیان مادران پارک لاله لس آنجلس-ولی

حامیان مادران پارک لاله

حامیان مادران پارک لاله ایتالیا

حامیان مادران پارک لاله – دورتموند

حامیان مادران پارک لاله ایران ، هامبورگ

حامیان مادران پارک لاله/فرانکفورت
انجمن جهانی قلم و شخصیت های حقوق بشری، خواستار آزادی فوری و بی قید و شرط نرگس محمدی شدند

خبرنگاران سبز/‍ایران-و-جهان:

انجمن جهان قلم (PEN International) روز چهارشنبه ششم ارديبهشت با صدور بيانيه ای با ابراز نگرانی شديد نسبت به وضعيت سلامت نرگس محمدی روزنامه نگار و نايب رئيس کانون مدافعان حقوق بشر، خواستار آزادی فوری و بی قيد و شرط اين فعال حقوق بشر گرديد.

در همين خصوص چند شخصيت حقيقی و حقوقی برنده جايزه صلح نوبل نيز با انتشار بيانيه ای به اجرای حبس نرگس محمدی اعتراض کرده و خواهان آزادی “فوری و بدون قيد و شرط” او شدند.از جمله اين شخصيت ها می توان به  شيرين عبادی (ايران)، ميخائيل گور باچف (روسيه)، دالايی لاما (تبت)، مايرد مگواير (ايرلند)، ريگوبرتو مانچو تام (گواتمالا)، جودی ويليامز ( ايالات متحده امريکا)، لخ وا لسا (لهستان)، محمد يونس (بنگلادش)، سازمان صلح بين المللی ( سوئيس)، موسسه البرت شوايتزر (ايالات متحده امريکا) ‌که از امضا کنندگان اين بيانيه هستند اشاره کرد.

نرگس محمدی، روزنامه نگار و نايب رئيس کانون مدافعان حقوق بشر ايران که پيشتر و به حکم شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب به شش سال زندان محکوم شده بود، هفته گذشته و عليرغم وضعيت نامناسب جسمانی، با حکم داديار اجرای احکام دادسرای زندان اوين تهران به جهت گذراندن دوران محکوميت شش ساله خود بازداشت، و به زندان اوين تهران منتقل شد.

به گزارش کميته دانشجويی دفاع از زندانيان سياسی، کميته نويسندگان دربند انجمن جهانی قلم (WiPC) با ابراز نگرانی شديد از وضعيت جسمانی خانم محمدی می گويد: «گفته می شود که وی در وضعيت نامناسبی بسر می برد و بيم آن می رود که سلامت وی در بازداشت رو به وخامت گذارد».

در ادامه اين بيانيه آمده است «انجمن جهانی قلم بر اين باور است که بازداشت خانم محمدی بر خلاف ماده ۱۹ «ميثاق بين المللی حقوق مدنی و سياسی که ايران نيز از شرکای آن می باشد» بوده و خواستار فوری و بی قيد و شرط وی می باشد».

«بر اساس اطلاع انجمن جهانی قلم، نرگس محمدی روزنامه نگار و برنده جايزه بين‌المللی بنياد الکساندر لانگر در سال ۲۰۰۹، و نايب رئيس و سخنگوی کانون مدافعان حقوق بشر (DHRC) که توسط شيرين عبادی برنده جايزه نوبل صلح بنيانگذاری شد، دوم ارديبهشت ماه سال جاری و پس از دريافت احضاريه وزارت اطلاعات در منزل مسکونی اش در شهر زنجان بازداشت شد. گمان می رود وی برای تحمل محکوميت شش ساله خود به بند زنان زندان اوين تهران منتقل شده است».

نرگس محمدی چهارم مهرماه سال گذشته توسط دادگاهی در تهران به اتهام «اجتماع و تبانی عليه امنيت کشور»، «عضويت در کانون مدافعان حقوق بشر» و «فعاليت تبليغی عليه نظام» به خاطر گزارش های نقض حقوق بشر، همکاری با شيرين عبادی و ديدار با زندانيان سياسی به يازده سال زندان محکوم شد. وی به قيد وثيقه آزاد بود، اما در چهاردهم اسفند سال ۹۰، دادگاه تجديد نظر محکوميت وی را به شش سال زندان کاهش داد.

خانم محمدی نخستين بار در بيستم خردادماه سال ۸۹ بازداشت، و در دهم تيرماه همان سال و در پی وخامت وضعيت جسمانی به قيد وثيقه آزاد شد. وی پس از آزادی به علت ابتلای به فلج عضلانی ناشی از استرس و فشار دوران بازداشت مدت يک ماه را در بيمارستان سپری کرد.

اين کميته با اشاره به وضعيت خانم محمدی طی ماه های اخير تاکيد می کند که «نگرانی های شديدی در مورد سلامت وی در بازداشت وجود دارد».

خانم محمدی مادر دو فرزند دوقلوی ۶ ساله و همسر تقی رحمانی فعال و روزنامه نگار برجسته می باشد که مجموعاً بيش از هفده سال از عمر خود را در زندان سپری کرده است. آقای رحمانی چندی پيش و در پی افزايش فشار مقامات از کشور خارج شد، اما خانم محمدی تصميم به باقی ماندن در ايران با فرزندانش گرفت. وی و همسرش از اعضای افتخاری انجمن قلم دانمارک می باشند.

اين بيانيه همچنين به ساير اعضای کانون توقيف شده مدافعان حقوق بشر طی سال های اخير اشاره دارد که همچنان تحت اذيت و آزار مداوم مسئولان جمهوری اسلامی قرار دارند و از آن جمله از نسرين ستوده روزنامه نگار و وکيل دادگستری نام می برد که هم اکنون در حال سپری کردن محکوميت شش ساله خود می باشد.

انجمن جهانی قلم در اين بيانيه همچين از همگان می خواهد تا با ارسال نامه به دفاتر رهبر جمهوری اسلامی، رئيس جمهوری اسلامی ايران، رئيس قوه قضائيه، و نمايندگی های ديپلماتيک جمهوری اسلامی در خارج از کشور ضمن اعتراض به بازداشت نرگس محمدی که گفته می شود به شدت بيمار است، با تاکيد بر آزادی فوری و بی قيد و شرط خانم محمدی بر اساس ماده ۱۹ «ميثاق بين المللی حقوق مدنی و سياسی که ايران نيز از امضاء کنندگان آن می باشد»، موکداً خواستار کسب اطمينان از سلامت وی در بازداشت و اعطای دسترسی کامل اين فعال حقوق بشر به ملاقات با خانواده، وکيل و تمامی مراقبت های پزشکی لازم طی دوران بازداشت گردند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s