تزاژدی اعتصاب غذا و یا تغییر شیوه های اعتراضی؛ محمد جواد شیرازی

* آیا مردمی که اعتقاداتشان اکنون به آنها عزم مقاومت پذیری میدهد,امکان ندارد خواسته هایی که اینهمه افراد پاک طینت را بخود مشغول ساخته,رها کنند؟ اینکه باورهای عمومی مارا به کجا خواهد رساند مساله یک حزب نیست بلکه مساله هریک از ماست _ مساله ای که اهمیت فوق العاده حیاتی دارد.آیا تراژدی ای بزرگتر از این وجود دارد که در تلاش آگاهانه برای شکل دادن به آینده خود مطابق با آرمانها ومسولیت هامان,ناخواسته ضد آنچیزی را بوجود بیاوریم که برای آن مبارزه کرده ایم؟

 

یادداشتی به بهانه دکتر مهدی خزعلی برای همه فعالان سیاسی وکنشگران اجتماعی

محمد جواد شیرازی/چمران نیوز
یکی از نگرانیهای عمیق اینروزهای من,مساله رسیدگی های قانونی به خواسته های بحق زندانیان سیاسی است.مساله ای که بدون تردید ذهن بسیاری از فعالان سیاسی را بخود مشغول کرده,اما متاسفانه شرایط پیش رو چنان است که اگر قرار است صدایی شنیده شود,رساندن این صدا به نهادهای بین المللی را تنها شامل میشود ودر این رابطه امید بستن به شنیده شدن صدا در داخل کشور توسط حکومت,امر بعید وغیر منتظره ای خواهد بود!

چرا که اگر قرار بود این اتفاق بیفتد,سرنوشت بسیاری از زندانیان _علی الخصوص زندانیان سیاسی وعقیدتی _ اینگونه که مشاهده میشود نبود!
در یادداشت حاضر,اگرچه امکان خواندن آن توسط عزیزان دربند,شاید میسر نباشد,اما تلاش شده تا با انتشار آن به بهانه اعتصاب غذای ۴۲ روزه دکتر خزعلی ودیگر زندانیان, به همه خوانندگان ,بعنوان عضوی از جنبش سبز,نسبت به سلامت همه زندانیان سیاسی,احساس خطر کرده واز همه دوستان بخواهم تا با مرور تاریخ مبارزات سیاسی وبا توجه به اینکه حاکمیت نیز نسبت به روشهای تاریخی چنان بیرحمانه وآب دیده عمل میکند؛راهها و روشهای جدیدی را برای کنش های خود,انتخاب کنند.
رویدادهای معاصر ,متفاوت از تاریخ هستند که در آن ,ما از نتایجی که بوجود خواهند آورد اطلاعی نداریم.با نگاهی به گذشته,میتوانیم فحوای وقایع را بررسی نموده وپیامدهایی را که در مسیرشان بوجود آورده اند دنبال کنیم.اما درحالی که تاریخ در مسیر خود پیش میرود برای ما تاریخ نیست! ما را به یک سرزمین ناشناخته رهنمون میکند,وبسختی میتوانیم نگاهی اجمالی به آنچه که در پیش روست بیفکنیم.اگر یکبار دیگر فرصت زندگی کردن به ما داده میشد,نگاه ما بازهم متفاوت می بود.وماجرا برای ما چقدر متفاوت بنظر میرسید وتغییراتی که هم اکنون ما متوجه آن نیستیم,چقدر مهم وهراس انگیز جلوه خواهد کرد!
تجربه اعتصاب غذا مرا بیاد یک اعتصاب غذای طولانی مدت در تاریخ مبارزات سیاسی می اندازد.اعتصاب غذای بابی ساندز مبارز ایرلندی در زندانهای بریتانیا که سرانجام با مرگ او وضعیت ایرلند ونگاه بریتانیا را به این اتفاق مبارزات آزادیخواهانه ایرلند, دستخوش تغییرات کرد ودر جهان شوک عجیبی را ایجاد کرد.اگرچه از این اقدام بابی ساندز, سهم مردم ایران دو چیز شد: یکی نام خیابانی در تهران تنها پاسداشت نام او بود ودیگر اغذیه فروشی در حوالی تجریش ودر بند که به فروش همبرگر وساندویچ مشغول است! و وقتی از افراد شاغل در آنجا ویا حتا مراجعین درباره بابی ساندز پرس وجو میکنی,کسی اورا بیاد نمی آورد!! وتنها آنرا نام همین اغذیه فروشی واگر خیلی هنر کنند,یک فوتبالیست قدیمی انگلیسی میدانند!! در حالی که او یک مبارز ایرلندی بوده!
در اینجا لازم است یادآوری کنم نگارنده,خود را یک عضو جنبش سبز میداند که میخواهد از دانش ومنش وروش همه فرهیختگان زندانی سیاسی وعقیدتی در صبح نزدیک آزادی,برای اعتلای کشور عزیزمان ایران , بهره مند شود ونه این نوشته به نیت مغرضانه نوشته شده! جان این عزیزان که از بهترین فرزندان این آب وخاک هستند در خطر است. وایشان جزو سرمایه های ملی وعلمی ومدیریتی کشور هستند.پرهیز از رفتار پرخطر در شرایط نامطلوب وغیر منصفانه زندان که بر ایشان تحمیل شده از یک طرف ورساندن صدای رسای اعتراض شان به نهادهای خقوق بشری بین المللی واستفاده از روشهای جایگزینی که باید در انجام آن همه جوانب ,خصوصا وضعیت سلامتی شان که به ناحق دربند حاکمیت فعلی درافتاده اند؛وظیفه همه ماست.
باتوجه به مثال یاد شده در بالا واثر بخشی اعتصاب غذا ونحوه برخورد دولتها وکشورها در این سالها,بنظر نگارنده,تنها اتفاقی را که حادث میشود این است که مردم وحرکت فرهیختگان را با شرایط دشواری روبرو میکند وآینده این کشور را از وجود و دانش وتوانایی ایشان,محروم میکند!
اگرچه تاریخ هرگز کاملا خود را تکرار نمیکند,ودقیقا به این دلیل که هیچ پیشرفتی اجتناب ناپذیر نیست,میتوانیم تا حدی,اجتناب نمودن از تکرار همان روشها را از گذشته یاد بگیریم.انسان برای آگاهی از خطرات قریب الوقوع نیازمند پیامبر بودن نیست.
غالبا رویدادها وحوادث ترکیبی از تجربه وتمایل را برای یک انسان تحت شرایطی که هنوز مشاهده نکرده,آشکار میسازد.
در راه دشوار حرکت مصلحانه جنبش سبز که به عدم خشونت تمایل بیشتری نشان میدهد تا خشونت,بایست ضرورت برنامه ریزی وآگاهی از میزان تاثیرات مثبت ومخاطرات هر حرکتی بطور جدی بررسی شده وبا دقت بیشتری برای اجرای آن اهتمام کرد.نمیتوان اعتصاب غذا را یک تصمیم فردی وانفرادی دانست ودر این تصمیم مداخله نکرد.همچنانکه در طول این سالها روشهای بازجویی و خصوصا شکنجه ,علی رغم تکذیب آن توسط همه قدرتهای حاکم بر کشورها منجمله ایران,این موضوع با روشهای علمی وبررسی واکنشهای همه قربانیانش پیشرفت کرده؛پس به همان میزان وحتا شدیدتر بایست در میان روشهای مبارزه ضد خشونت جنبش سبز,راهکارهایی جدید را با بومی سازی در اختیار گرفت تا صدای اعتراض مردم ایران وفعالین سیاسی وعقیدتی این مرز وبوم را به گوش جهانیان رساند.
آیا مردمی که اعتقاداتشان اکنون به آنها عزم مقاومت پذیری میدهد,امکان ندارد خواسته هایی که اینهمه افراد پاک طینت را بخود مشغول ساخته,رها کنند؟ اینکه باورهای عمومی مارا به کجا خواهد رساند مساله یک حزب نیست بلکه مساله هریک از ماست _ مساله ای که اهمیت فوق العاده حیاتی دارد.آیا تراژدی ای بزرگتر از این وجود دارد که در تلاش آگاهانه برای شکل دادن به آینده خود مطابق با آرمانها ومسولیت هامان,ناخواسته ضد آنچیزی را بوجود بیاوریم که برای آن مبارزه کرده ایم؟
نمیتوانم منکر آن بشوم که هنوز در میان جامعه علیرغم همه تلاشها وهمراهی ها در میان مردم,,شناخت کافی از اهداف مثبتی که برای آن در حال کنشگری ومبارزه هستیم وجود ندارد! میدانیم ما برای آزادی در تلاشیم تا زندگی مان را مطابق با باورهایمان شکل دهیم.این کار عظیمی است اما کافی نیست.ما برای مقاومت در برابر حاکمیتی که از همه ابزار تبلیغاتی وبطور همزمان سرکوب ,بعنوان یکی از سلاح های اصلی خود استفاده میکند, نیازمند ابزاری هستیم که بتوانیم در میان همه کسانی که تحت تبلیغات حاکمیت هستند,نفوذ کرده وحقانیت مسیرمان را اثبات کنیم.
اگر بر این باور هستیم به دیگران نشان دهیم که آنچه ما برای آن مبارزه میکنیم ارزشمند است و راهنمای ما برای ایمن ساختن یک دنیای جدید در برابر خطر استبداد حاکم؛اعتصاب غذا روشی نیست که ما را کفایت کند.بلکه ما را از بهترین همراهان سبزمان محروم میکند.
نگارنده امیدوار است که بدنه فعالین جنبش سبز ,با همفکری هم ,راههای پیش روی این تراژدی محرومیت از بهترین فرزندان کشور را که دقیقا خواسته مخالفان جنبش سبز هم هست! به فرصت های عقب نشینی حاکمیت ونزدیک شدن به نتایج راه سبز را از دور دست بعید به دیدرس پیش رو بدل کنند.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s