هراس تمامیت‌خواهان از ۲۵ بهمن؛ مرتضی کاظمیان

مرتضی کاظمیانچنان که پیش‌بینی می‌شد، سبزها از همین حالا نیز «پیروز» چالش نابرابر با حاکمیت اقتدارگرا هستند.

تماشایی است و امیدآفرین! هراس تمامیت‌خواهانی که ماه‌هاست «جنبش پویا، زنده و موثر سبز» را «فتنه‌ی مرده» توصیف می‌کنند، موجب شوق است. چنان که پیش‌بینی می‌شد، سبزها از همین حالا نیز «پیروز» چالش نابرابر با حاکمیت اقتدارگرا هستند.

موج جدیدی که فراخوان راهپیمایی اعتراضی 25بهمن در جامعه ایجاد کرده، و بحران مشروعیت نظام سیاسی، صاحبان قدرت را به تکاپویی دیدنی وادار ساخته است. حاکمان سرکوبگر که از بحران اقتدار دموکراتیک در رنج‌اند، ارعاب و دروغ و خشونت و سرکوب را همچنان راه‌حل تداوم انتفاع خود از قدرت یافته‌اند. 

در روزهای اخیر، اخبار گوناگون و قابل تاملی منتشر شده که جملگی –از زوایای مختلف-  بی‌پشتوانگی حاکمیت و عمق شکاف ملت-دولت را در ایران محسوس می‌کند؛ و البته هم‌زمان، قدرت و پتانسیل جنبش سبز را به همراهان و همدلانش یادآور می‌شود. برخی از این اخبار عبارتند از:

1. شنیده‌هایی مبنی بر تلاش فاشیست‌ها برای برخورد فیزیکی و ترور شخصیت‌های فکری و سیاسی حامی و همراه جنبش سبز، چون دکتر عبدالکریم سروش، دکتر شیرین عبادی، و دکتر اردشیر امیرارجمند.
2. انتشار آدرس منزل مشاور ارشد میرحسین موسوی و سخنگوی شورای هماهنگی راه سبز امید در سایت‌های همسو با تمامیت‌خواهان، و تهدید آشکار و پنهان امیرارجمند.
3. درج گسترده‌ی گزارش‌های آکنده از دروغ و تحریف و تهدید و تهمت در مورد برخی فعالان سیاسی همراه جنبش سبز در سایت‌های اینترنتی دشمنان آزادی.
4. موج جدید اعمال فشار بر فعالان سیاسی و مخالفان دیکتاتوری در خارج از کشور، از طریق اعمال فشار بر خانواده‌ها یا تهدیدهای مستقیم و غیرمستقیم فعالان جنبش سبز (برخی موارد در این خصوص علنی شده و برخی فعلا –و به دلایلی- در معرض داوری افکار عمومی داخل و خارج از ایران قرار نگرفته است.)
5. ایجاد اختلال گسترده در اینترنت از چند روز مانده به 25 بهمن. عدم امکان استفاده از ایمیل‌های گوگل و یاهو، و کاهش شدید سرعت اینترنت در ایران.
6. بازداشت اکبر امینی، «حماسه‌ساز 25بهمن 1389»؛ آزاده‌ای که از فراز جرثقیل، «سبز» را بر صدر پایتخت و رسانه‌های جهان نشاند.
7. تداوم احضار و ارعاب و تهدید منتقدان و مخالفان سیاسی و کنشگران مدنی از چند روز مانده به راهپیمایی اعتراضی.
8. انتشار برخی اخبار در رسانه‌های اقتدارگرایان؛ به‌عنوان نمونه این بخش از خبر «بولتن نیوز»، یکی از سایت‌های اینترنتی نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی قابل تأمل است: «ساعت اعلام شده برای حضور در میدان آزادی همزمان است با شلوغ‌ترین ساعات موجود در این میدان که یکی از میادین اصلی تهران است.»
و …

هرچند در برخی از اخبار مورد اشاره، و در نگاه نخست، جلوه‌هایی از «اقتدار» نظام سیاسی به چشم می‌خورد (اخباری چون تلاش برای ترور برخی شخصیت‌ها یا بازداشت اکبر امینی و احضار و تهدید مخالفان و سبزها در داخل و خارج از کشور)؛ اما تمام این اخبار و شواهد، عریان کننده‌ی عمق بحران اقتدار در نظام سیاسی است. آشکار است که نظام سیاسی به چه میزان با بحران اقتدار دموکراتیک در چالش است؛ دولت اقتدارگرا نتوانسته جامعه مدنی را توجیه و با سیاست‌ها و ایدئولوژی خود همراه کند. این‌چنین، برای غلبه بر بحران مشروعیت خود چاره‌ای نیافته جز تکیه بر مولفه‌های اقتدار نامشروع (اقتدار به زور سلاح و سرکوب و دروغ و فریب).

نمونه‌ها و موارد پیش گفته همچنین ترس حاکمیت سیاسی را از جامعه مدنی (با محوریت طبقه متوسط مدرن) عیان می‌کند. صاحبان قدرت که نتوانسته‌اند ایدئولوژی خود را مشروع و مقبول جلوه دهند و اکثریت جامعه را اقناع و همدل کنند، به‌جای پاسخ منطقی و معقول به خواست «تغییر»، می‌کوشند با زور و تزویر، صورت مسئله‌ی «تغییرات اجتماعی» و پیامدهای گریزناپذیر اجتماعی آن را در ایران امروز، پاک کنند.

وجه تاسف‌بار پروژه‌های امنیتی و رفتارهای سیاسی صاحبان قدرت نامشروع، تکرار رویکردها و سیاست‌های ضدملی و غیرانسانی «باند سعید امامی» و همسویان و همفکران اوست. مطرح شدن «ترور» مخالفان یا تلاش برای ایجاد آرامش گورستانی در جامعه با تهدید و سرکوب و حبس تغییرخواهان، یادآور کردارهای میهن‌سوز وزارت اطلاعات در دهه‌ی 60 و 70 (تا افشای قتل‌های زنجیره‌ای) است. مشاوران امنیتی بشار اسد، اینجا در ایران نیز پروژه‌ی سرکوب و عدم مدارا را در دستور کار قرار داده‌اند. سوگوارانه آن‌که صاحبان قدرت به‌جای گشایش فضای سیاسی و تلاش برای کاستن از تنش‌ها و منازعات سیاسی، هیزم به آتشی می‌ریزند که حاصل‌اش نه از تاک نشانی خواهد گذاشت و نه از تاک‌نشان…

در این وضع و زمانه اما، سبزها می‌توانند با امید و اعتماد به نفس بیشتر، از حداقل زمان مانده تا 25 بهمن برای بهره‌برداری حداکثری، سود جویند. شور و امید و هیجان و اعتماد به نفس اخیر، اگر با عقلانیت و تدبیر و ابتکار و همت و شجاعت تجمیع شود، 25بهمن 1390 را به نقطه عطفی دیگر برای جنبش سبز مبدل خواهد ساخت.
دشمنان آزادی و دموکراسی، ترسان از بحران مشروعیت خود، درحالی با «سایه»های سبزها می‌ستیزند که به تعبیر زیبای موسوی «در میدان وجدان‌های مردم، خاکریزهایشان پی در پی در حال سقوط است.»

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s