نقد شجاعانۀ رهبری از زبان مداح اهل بیت و شاعر دفاع مقدس

خاکی

 ***
سیّد علی بیا که دلم بی قرار شد             دنیا به پیش دیده ی من شام تار شد
عمرم ز بس به غصّه و محنت دچار شد            آثار مرگ، در بدنم آشکار شد
وقت است عقده های دل خویش وا کنم    اتمام حجتم به تو بهر خدا کنم
***
سیّد بیا برای رضای اله خویش            بشکن غرور و پای بنه روی جاه خویش
بیرون کن از محوطه، خیل سپاه خویش             بشنو که انتخاب کنی ره ز چاه خویش
شیرین، دهان به گفتن حلوا نمی شود
احساس سوختن، به تماشا نمی شود

***
نی ضد انقلابم و نی ضد مذهبم            نی شرقی و نه غربی و نی فکر منصبم
یار امام و پیرو اسلام و مکتبم            ذکر حسین و مهدی و زهراست، بر لبم
وابستۀ به دشمن و بیگانه نیستم
عقل سلیم دارم و دیوانه نیستم
***
من قطره ای ز بحر خروشان ملتم            مدیون لطف بی حد و احسان ملتم
هم رزم عده ای ز شهیدان ملتم            همدرد رنجهای فراوان ملتم
احساس می کنم که سکوتم خیانت است
تنها امید و آرزوی من شهادت است

***
تنها فقط برای خدا حرف می زنم            با مدرک و دلیل و بجا حرف می زنم
از عدل و داد و مهر و وفا حرف می زنم            وز سوز سینۀ علما حرف می زنم
گفتار من نه از روی بغض و عداوت است
حرف دل است و شمه ای از درد ملت است

«6»
تا فرصتی برای تو باقیست چاره کن            با عالمان و متقیان استشاره کن
عقلت به کار گیر و خدا را نظاره کن            بر خاطرات خویش مروری دوباره کن
دنیا نیارزد آن که پریشان کنی دلی
تا چند بی تفاوت و نادان و غافلی

***
سیّد علی تو حبّ ریاست نداشتی            دل بستگی به قدرت و شهرت نداشتی
قصد ستمگری و جنایت نداشتی            تنها گمان کنم که لیاقت نداشتی
بر باد داده ای همۀ آبروی خویش
کردی سیاه، نامه ی اعمال و روی خویش

***
سیّد، ولیّ امر خیانت نمی کند            ظلم و ستم به توده ی ملت نمی کند
با تکیه بر سلاح، حکومت نمی کند            با نام دین، فساد و جنایت نمی کند
عمامه ی رسول خدا سر نمی کند
کاری کند که هیچ ستمگر نمی کند

***
سیّد تو با امام، برابر نمی شوی            محبوب قلبهای منوّر نمی شوی
تنها نه این که مالک اشتر نمی شوی            یک تار موی نوکر قنبر نمی شوی
روزی اگر که ملت ایران هوس کنند
با خفت تمام، تو را در قفس کنند

***
روحانی اصیل، طرفدار مردم است            در هر شرایط و همه جا یار مردم است
الگوی پایداری و ایثار مردم است            در سنگر جهاد، جلودار مردم است
بر خفت و دروغ و خطا تن نمی دهد
هرگز، به آستان تو گردن نمی نهد

***
سیّد، نماز پشت سرت پوچ و باطل است            هر کس شود مرید تو نادان و غافل است
تقلید از کسی که ستمکار و قاتل است            مغرور و کینه توز و ریاکار و جاهل است
دنیا و آخرت به صوابش امید نیست
جایش بجز جهنم و نزد یزید نیست

***
سیّد علی کسی که شما را دعا کند            یا ذره ای کمک به یکی از شما کند
خود را شریک در ستم اشقیا کند             صد بار اگر زیارت کرب و بلا کند
کارش بدون ارزش و اجر است و بی بها ست
عمرش تباه و رویش سیاه و رهش خطا ست

***
سیّد اگر تحمل مردم بسر شود            آزادی و کرامتشان در خطر شود
دنیا برایشان عبث و بی اثر شود            هرچند، زور و قدرتتان بیشتر شود
این خاک را ز لوث شما پاک می کنند
نام شما و جسم شما خاک می کنند

***
سیّد علی زمان سکوت و درنگ نیست            ظلم و ستم به مردم ایران قشنگ نیست
پاسخ به لطف و رأفت مردم فشنگ نیست            دلهای ما که مثل شما سخت و سنگ نیست
تا کی ز خون خلق، وطن لاله گون شود؟
فواره چون بلند شود سرنگون شود!

***
سیّد اگر که کشتن مردم عبادت است            تبعید و حصر و حبس نمودن شهامت است
ظلم و شکنجه های تو با قصد قربت است            فاسق ترین خلق، مقام ولایت است
پس ظلم و جور و فتنه و جرم و گناه چیست؟
اینها اگر رواست، بگو اشتباه چیست؟

***
سید ببین که ملتت از غصه خسته است            بار غم و ستم، کمرش را شکسته است
از بس که چاپلوس، کنارت نشسته است            گوشت کر است و چشم تو کور است و بسته است
گویا خبر نداری از این وضع هولناک
از این همه جوان که فتادند، روی خاک

***
سیّد بهشت و نار برابر نمی شود            خون با فریب و گریه مطهّر نمی شود
یک شب، کسی که مرجع و رهبر نمی شود            نابرده رنج، گنج میسّر نمی شود
مزد آن گرفت جان برادر که کار کرد
در راه دوست هستی خود را نثار کرد

***
قدرت چقدر زود، تو را مست کرده است            راه نجات را به تو بن بست کرده است
روح و تن و عنان تو در دست کرده است            خلق خدای، در نظرت پست کرده است
دین و معاد و مردنت از یاد رفته است!
رحم و مروّتت همه بر باد رفته است

***
سیّد علی بترس قیامت فرا رسد            هنگام ترس و حزن و ندامت فرا رسد
وا ویلتا که وقت خجالت فرا رسد            وقتی که دادگاه عدالت فرا رسد
با آتش جهنم سوزان چه میکنی؟
با این همه گناه فراوان چه میکنی؟

***
ای کاش کارتان همه ریب و ریا نبود            در کارها به گفتن و بس اکتفا نبود
دین خدا وسیله ی دست شما نبود            رزق شما ز خون دل بینوا نبود
ای کاش دم ز حق و عدالت نمی زدید
نارو به انقلاب و به ملت نمی زدید

***
ملت از این حکومت تان نا امید شد            شیطان ز کرده های شما رو سپید شد
تکرار کربلا و حسین و یزید شد             از بس جوان، به دست شماها شهید شد
حمام خون فتاده به ره، وای بر شما
ایران شده چو شام سیه، وای بر شما

***
سیّد رفیق ناب شما احمدی نژاد            با پشتوانه ی تو و یک عده بی سواد
نابود کرده صنعت و فرهنگ و اقتصاد            با حیله و دروغ و دغلکاری و عناد
پاشیده تخم کینه و بغض و نفاق را
از دست داده وحدت و مهر و وفاق را

***
کوته قدی، سیاه رخی، لاغر و نحیف            مردم فریب و کودن و دیوانه ای سخیف
در علم و درک و منطق و ایمان و دین ضعیف            ناگه ز در در آمد و از ملت شریف
آرامش و توان و قرار و امان گرفت
از سفره های ملت مظلوم، نان گرفت

***
برنامه هاش، کشورمان را تباه کرد            یارانه هاش، روی تو و او سیاه کرد
خلق خدا به چشم حقارت نگاه کرد            از بس که اشتباه، روی اشتباه کرد
سرمایه هایمان همه بر باد می رود
ایران مان کمیته امداد می شود

***
دیدی غلام حلقه به گوشت چه کار کرد؟            ما را فقیر و دربدر و خوار و زار کرد
با سحر و جادویش همه را تار و مار کرد            با مال و جان و عزّت مردم، قمار کرد
در این قمار، مفلس و بازنده ملت است
غمگین مباش، حضرت آقا سلامت است

***
این احمدی نژاد، دگر یاور تو نیست            مثل گذشته نوکر و فرمانبر تو نیست
دیگر شعیب صالح و سرلشگر تو نیست            پای برهنه ره سپر محضر تو نیست
تاریخ مصرف تو به پایان رسیده است
او نقشه های تازه برایت کشیده است

***
او تشنه ی مقام و به دنبال قدرت است            بی ارزش و منافق و عین خباثت است
استاد عمروعاص و ملاک شقاوت است            لجباز و بی کفایت و سر بار ملت است
این قدر اکتفا به دروغ و شعار کرد
تا یکنواخت قیمت خون و دلار کرد

***
یک جام زهر هم به شما می چشاند او            داغ تو بر روی دل ما می نشاند او
ما را به جنگ و خفتمان می کشاند او            هم چون غبارمان به هوا می فشاند او
دار و ندارمان همه پایمال می کند
پای جنازۀ من و تو حال می کند

***
آب وضوت، خون جوانان ملت است            سجاده ی تو پیکر بی جان ملت است
نوشابه ی تو گریه ی چشمان ملت است            سرمایه ی تو حال پریشان ملت است
سرگرمی تو خنده بر این قوم بینوا ست
آن کس که در تو راه ندارد فقط خداست

***
سیّد زمان شاه ستمگر چنین نبود             ظلم و فشار و ضربه به مستضعفین نبود
قرآن به روی نیزۀ مستکبرین نبود            تنها سلاح حمله به اسلام، دین نبود
خود را ولیّ امر زمان جا نمی زدند
دم از حسین و حضرت زهرا نمی زدند

***
سیّد چرا ز راه خدا منحرف شدی؟            از خدمت، به ملت خود منصرف شدی؟
با احمقان و بی خردان مؤتلف شدی؟            در بیت ظالمانه ی خود معتکف شدی؟
تنها فقط به قدرت خود فکر میکنی
از روی خدعه، موعظه و ذکر میکنی

***
سیّد ستم به خلق خدا عاقلانه نیست            پست و مقام و قدرت تو جاودانه نیست
اخلاق تو، سیاست تو، عالمانه نیست            حفظ نظام، با لگد و تازیانه نیست
با زور و نیزه، وارد دلها نمی شوی
بی علم و بی عمل، که تو آقا نمی شوی

***
سیّد بیا برای خدا یک صواب کن            رحمی به حال ملت و این انقلاب کن
ما را رها ز واهمه و اضطراب کن            یاد وفات و قبر و معاد و عذاب کن
یا زودتر ز کشور ایران فرار کن
یا این که فکر خودکشی و انتحار کن!

***
سیّد علی شنیده ام از قول قابله            در موقع ولادت تو گشته ولوله
با ذکر «یا علی» تو گردیده زلزله              گویند از تو تا به علی نیست فاصله
اینها همه دروغ و فریب و خیانت است
توهین، به اعتقاد و به ایمان ملت است

***
سیّد علی شنیده ام از شیخکی حقیر           کو گفت، گر که خامنه ای رهبر بصیر
میبود با رسول خداوند در غدیر            میشد بجای ساقی کوثر به ما امیر!
تا کی سرت چو کبک، توی برف میکنی؟
از دین و حق، برای خودت صرف میکنی؟

***
در این زمانه از همه منفورتر توئی            بی خاصیت ترینی و مغرورتر توئی
در مکر و خدعه از همه مشهورتر توئی            در درک و فهم، از همه معذورتر توئی
در حیرتم که با همه ی بی حیائیت
یک عده اند، پیرو محض و فدائیت

***
سیّد علی تمام جوانان این دیار            افسرده اند و دل نگرانند و بی قرار
یک عده ی زیادی از آنان بدون کار            در بین خانواده ی خود گشته شرمسار
یک عده ای خمار و گرفتار منقل اند
بی روح و بی اراده و بی فکر و تنبل اند

***
سیّد اگر تو نائب بر حق حضرتی            در اصطلاح، رهبر محبوب نهضتی
آئینه دار رأفت و مهر و محبتی            بر ملت شریف، بفرما روایتی
مصداق شرک و کفر و گناه و عناد چیست؟
آقا بگو که حضرت امّ الفساد کیست؟

***
سیّد چقدر کار تو بالا گرفته است            فرعون، در جوار تو مأوا گرفته است
نمرود، پای درس شما پا گرفته است            صدام، با وجود تو معنا گرفته است
شیطان پست، طفل دبستانی شماست
حدادیان به مدح و غزل خوانی شماست

***
این نکته از امیر سخن شاه اولیاست            ظلم و ستم به خلق خدا جنگ با خداست
دلبستگی به قدرت و دنیای دون، خطاست            این بهترین کلام امامان و انبیاست
تقوی فقط به ذکر و نماز و به دلق نیست
طاعت به غیر یاری و خدمت به خلق نیست

***
سیّد چرا حرام محمّد حلال شد؟            حق و حقوق ملت ما پایمال شد؟
از چه خموش، صوت اذان بلال شد؟            بی قدر و قرب، عزّت و فهم و کمال شد؟
هر کس که حرف حق زده تکفیر می شود
یا کشته یا که در غل و زنجیر می شود

***
سیّد علی که داغ جوان بر دل تو نیست            بی کاری و کسادی و نان، مشکل تو نیست
بی برق و آب و گاز و غذا منزل تو نیست            خالی ز شور و عیش و طرب محفل تو نیست
بیگانه با غم دل و آلام ملتی
تنها به فکر همسر و فرزند و قدرتی

***
ملت شهید داد که حق مستقر شود            نی اینکه فقر و جور و جفا بیشتر شود
یا رب مباد، اینکه گدا معتبر شود            گر معتبر شود ز خدا بی خبر شود
ما را زبون و خوار و سر افکنده کرده اید
بر پاکی و صداقتمان خنده کرده اید

***
سیّد قرار بود که خدمت به ما کنید            ما را ز قید و بند ستمگر رها کنید
درد نهفته مان ز عنایت دوا کنید            عهدی که بسته اید، به نیکی وفا کنید
این عهد نامه را که شما پاره کرده اید
هم ما و نسل ما همه بیچاره کرده اید

***
بیست و سه سال شد که اسیر تو گشته ایم            زندانی جنایت و پیر تو گشته ایم
محتاج دیگران و فقیر تو گشته ایم            آماج چوب و نیزه و تیر تو گشته ایم
یارب دعای خسته دلان مستجاب کن
بنیاد ظلم خامنه ای را خراب کن

***
اسلام ناب، دین صفا و محبت است            دین خلوص و پاکی و اخلاق و رحمت است
مولا علی که مظهر حق و عدالت است            روح نماز و ذکر و دعا و عبادت است
بهر بقای دین خدا هم خطا نکرد
در زندگی به مورچه ای هم جفا نکرد

***
درد آشنای خلق خدای حکیم بود            نان آور فقیر و اسیر و یتیم بود
از بس بزرگوار و کریم و رحیم بود            در لطف و مهر، قاتل او هم سهیم بود
الگوی زهد و اسوه ی صبر و وقار بود
زیباترین تجسم پروردگار بود

***
هر روز روزه بود و به دنبال کار بود            عابدترین مردم و شب زنده دار بود
مرد جهاد و صف شکن کارزار بود            شب ها به خانۀ فقرا رهسپار بود
او حیدر است و همسر زهرای اطهر است
هر کس که مهر او به دلش نیست، کافر است

***
مردم اگر دهند همه دست اتحاد            نی جنتی بماند و نی احمدی نژاد
از بیخ و بن کنند، همه ریشه ی فساد            با همت و تخصص و تقوی و اتحاد
ایران مان منوّر و آباد می کنند
ما را ز قید و بند تو آزاد می کنند

***
سیّد حکومت تو به پایان رسیده است            وقت سرور ملت ایران رسیده است
هنگام نصر و یاری یزدان رسیده است            گاه ظهور مهدی قرآن رسیده است
دیگر دروغ و حیله و مکر و فریب نیست
جائی برای ماندن هر نا نجیب نیست

***
اسلام، با شکنجه و زندان مخالف است            دین، با غرور و کینه و طغیان مخالف است
هر کس که با کرامت انسان مخالف است            همچون تو با پیمبر و قرآن مخالف است
در عمر خویش، پیروی از نفس می کند
آن را که حرف حق بزند حبس می کند

***
روحانی اصیل، منافق نمی شود            آدم فروش و جانی و فاسق نمی شود
با دشمنان خلق مرافق نمی شود            با سازش و تقیه موافق نمی شود
در زندگی محافظه کاری نمی کند
جلاد را حمایت و یاری نمی کند

***
آنان که بی جهت ز تو تجلیل می کنند            راه سقوط را به تو تحمیل می کنند
خشم خدا، رضای تو تحصیل می کنند            در مرگ و انزوای تو تسهیل می کنند
این مفلسان، به خاک سیاهت کشانده اند
یاران انقلاب به خانه نشانده اند

***
لعنت بر آن کسی که تو را انتخاب کرد            با مکر و حیله رهبر این انقلاب کرد
بدبخت، آن کسی که فقیهت خطاب کرد           دین و سیاست و وطن ما خراب کرد
بار کج شما که به منزل نمی رسد
کشتی چو غرق شد که به ساحل نمی رسد!

***
بگذار تا که شورش عظما بپا کنم            تاریخ را برای قضاوت صدا کنم
افشای چند خاطره ای جانگزا کنم           یک ذره از جنایت تو برملا کنم
تا این که بشنوند، مریدان بی گناه
شاید به همره تو نیفتند قعر چاه

***
وقتی که پا به عرصۀ قدرت گذاشتی            پا روی خون ناحق ملت گذاشتی
نام دروغ و حیله، سیاست گذاشتی            بر روی هر چه مهر ولایت گذاشتی
حتی اگر مخالف دین و عدالت است
با امر و حکم و رأی تو فوق عبادت است

***
روزی که آن فقیه سر افراز و نازنین          مرد جهاد «منتظری» مرد آهنین
بهر دفاع عزّت اسلام و مسلمین           بینش و درایت و با نطق آتشین
احیا دوباره مکتب و اسلام ناب کرد
آن نقشه های شوم شما را بر آب کرد

***
نطقش چقدر ساده ولی دل پذیر بود         هم عالمانه بود و هم بی نظیر بود
بر قلب دشمنان خدا همچو تیر بود         دشمن اسیر بود، ولی او امیر بود
آنگه که از شجاعت او یاد می کنم
یادی ز شام و حضرت سجاد می کنم

***
او خود شهید زنده و باب شهید بود         بالاترین فقیه زمان و رشید بود
زیباترین تجلی «عاش سعید» بود         تنهاترین نمونه ی «مات سعید» بود
دنیای پست و قدرت آن را طلاق داد
کوبنده پاسخی به تو و اختناق داد

***
او گفت مرجعیت ما ابتذال نیست         بازیچه ی حکومت و با قیل و قال نیست
فتوا برای حضرت عالی مجال نیست         اسلام، دین زور و نزاع و جدال نیست
هر تازه واردی که ولیّ فقیه نیست
مرجع که بیسواد و حقیر و سفیه نیست

***
آنان که با عدالت و دین کینه داشتند         بغض و نفاق و وسوسه در سینه داشتند
از علم و عقل، نفرت دیرینه داشتند         برنامه ی شکستن آئینه داشتند
با امر تو به خانۀ او حمله ور شدند
آنجا سپاهیان شما مستقر شدند

***
آتش زدند، خانه ی آن پیر می فروش         شاید صدای حق طلب او شود خموش
غافل از این که آن یل بیدار و سخت کوش         با اقتدار و عزّت و با جوشش و خروش
چون کوه، در مقابل خودکامه ایستاد
او یک چراغ سبز، به دشمن نشان نداد

***
گرچه در اجتماع بزرگ بسیجیان         با خشم و بغض و کینه و با غیض بی امان
خواندیش، بی اراده و مفلوک و ناتوان         اما به لطف خالق قهار و مهربان
آن روز، ابهت تو در عالم شکسته شد
یعنی که تار و پود تو از هم گسسته شد

***
یک عده ای به خاطر حفظ مقامشان         با سوء استفاده ی از پست و نامشان
پیشی گرفته اند، ز دین و امامشان         با هتک حرمت و قلم و با کلامشان
تهمت به آن مجاهد درد آشنا زدند
بر احترام و عزّت خود پشت پا زدند

***
هر کس که ظلم کرد به آن عالم رشید         خیری ز عمر و آبرو و پست خود ندید
خشم خدا و خلق خدا را به جان خرید         فردا که دادگاه عدالت شود پدید
شرمنده رهروی که عمل بر مجاز کرد
پا از گلیم خویش، فراتر دراز کرد

***
او رفته است و خاطره هایش هنوز هست         در قلبمان، محبت و جایش هنوز هست
در گوشمان کلام و دعایش هنوز هست         دلخوش مباش، چون که خدایش هنوز هست
تا «صانعی» و «طاهری» و تا «وحید» هست
بهر بقای حوزه هنوزم امید هست

***
شکر خدا به کوری چشمان دشمنش         شد در جوار حضرت معصومه مدفنش
در وصف قدر و مرتبه و دید روشنش         من عاجزم ز گفتن و خلق از شنیدنش
در ماه خون، بسوی خدا پر کشید و رفت
یک جرعه می ز ساغر حیدر چشید و رفت

***
بت را دوباره زنده و تکریم می کنند         بتخانه را برای تو ترمیم می کنند
تنها به پیش پای تو تعظیم می کنند         صوم و صلاتشان به تو تقدیم می کنند
بیت تو هست، حجر و حطیم و مطافشان
با افتخار، دور تو گشتن طوافشان

***
سیّد علی، گناه تو فوق تصور است         کوچکترین خطات، غرور و تکبر است
راهی که می روید، اساسش تحجّر است         کاری که می کنید، خلاف تدبّر است
هر فتنه ای که هست، به زیر لوای توست
هر کار ناصواب، درون عبای توست

***
سیّد علی بس است، دگر های و هو مکن         با حقّه و ریا طلب آبرو مکن
از عشق و مهر و صدق و صفا گفت و گو مکن         در قلب ما محبت خود جستجو مکن
حیف از طلا که خرج مطلا کند کسی
حیف از کسی که رنج برد، پای ناکسی

***
هرگز ندیدم از تو نمک ناشناس تر         یزدان ندیده مثل شما ناسپاس تر
رهبر ندیده، همچو شما بی کلاس تر         حکمی چو حکمتان نبود بی اساس تر
بدبخت ملتی که تو هستی امیرشان
بیچاره فرقه ای که تو کردی اجیرشان

***
باور نمی کنید، نظرهای جمع را         برنامه کرده اید، فقط قلع و قمع را
بازی گرفته ناله ی مظلوم و دمع را         دیدی که خون ناحق پروانه شمع را
چندان امان نداد، که شب را سحر کند
ای وای اگر که آه یتیمان اثر کند

***
در کشوری که عقل و حساب و کتاب نیست         آزادی عقیده و اندیشه باب نیست
در عزل و نصب، جز نظر مستطاب نیست         دیگر نیاز و حاجت هیچ انتخاب نیست
تنها به زور و نیزه ی خود تکیه کرده اید
این تحفه را به خلق خدا هدیه کرده اید

***
سیّد علی، شما همه جا را گرفته اید         دنیا و دین و هستی ما را گرفته اید
شور و صفای ماه خدا را گرفته اید         زیرا که ربّنای مسا را گرفته اید
چیزی دگر نمانده که تسلیمتان کنیم
نفرین و ناله هست، که تقدیمتان کنیم

***
چشمم ز اشک پر شد و قلبم شده کباب         عقل از سرم برون شد و از دیده رفت خواب
سیّد علی، بگو به سؤالات من جواب         تا بشنوند مردم عالم ز شیخ و شاب
آیا جواب خوبی مردم خیانت است؟
یا این که نه، مراد تو تنها حکومت است

***
سیّد علی چه شد که چنین بی وفا شدی         کز مردم و امام و شهیدان جدا شدی
از بس که مست وهم و غرور و خطا شدی         باور نموده ای که خدای خدا شدی
گویا زمام عالم و آدم به دست توست
شیرازه ی بهشت و جهنم به دست توست

***
سیّد چرا احاطه نداری به کار خویش؟         ارزان فروختی گهر اعتبار خویش
اما بدان که با همۀ اعتبار خویش         با ارتش و سپاه و بسیج و فشار خویش
هرگز حریف مردم ایران نمی شوی
مشمول لطف و رحمت یزدان نمی شوی

***
دیدی عزیز و دسته گلت احمدی نژاد         مزد تو را تمام و کمال و چگونه داد؟
دستور قاطع تو چسان زیر پا نهاد         محکم مقابل تو و یارانت ایستاد
دیدی به یک نوشته تو را نا امید کرد؟
رویت سیاه و روی مشائی سپید کرد

***
آیا شبی بدون غذا آرمیده ای؟         از روی خانواده خجالت کشیده ای؟
زیر فشار غصّه و غمها خمیده ای؟         کهریزک و اوین و قزل قلعه دیده ای؟
آیا بزرگ دختر تو بی جهاز ماند؟
از شوهرش بخاطر فقر تو باز ماند؟

***
آن کودکی که گریه ی چشمان مادرش         دستان پینه بسته ی بابای مضطرش
افسردگی و خانه نشینی خواهرش         بیکاری و خماری و خشم برادرش
اینها همه به خاطر فقر و فلاکت است
گوید چگونه علم، به از مال و ثروت است

***
سیّد چه شد که دست تو آغشته شد به خون؟         بی رحمی و شقاوتت از حدّ شده فزون؟
پیش خدا و خلق خدا گشته ای زبون         آن کو تو را به سنگ دلی کرد، رهنمون
ای کاشکی که پاش، به سنگی ور آمدی
رویش سیاه گردد و عمرش سر آمدی

***
سیّد به یاد کرب و بلا گریه میکنی؟         یا بر غریبی شهدا گریه میکنی؟
بر رنج و غصه ی اسرا گریه میکنی؟         وز ماجرای شام بلا گریه میکنی؟
می سوزی از برای یتیمان بی پناه؟
مینالی از مصائب گودال قتلگاه؟

***
اینجا ست، کربلا و یزید زمان توئی         سفاک تر ز خولی و شمر و سنان توئی
بی آبرو تر از همه طاغوتیان توئی         در هجو تو هر آنچه بگویند، آن توئی
کی میشود که از تو بگیریم انتقام؟
بنیاد ظلم و جور تو سازیم انهدام

***
ایران مان ز کرب و بلا پر بلاتر است         از شام و کوفه سخت تر و جان گزا تر است
خون، از هر آنچه فکر کنی بی بهاتر است         هر کس، که بیشتر بکشد، با خدا تر است
اینجا بدون ضابطه اقدام میکنند
بی زحمت محاکمه اعدام میکنند

***
اینجا یتیم را سر و سامان نمی دهند         یک لقمه نان به دست مسلمان نمی دهند
آزادی عقیده به انسان نمی دهند         تنها نه اینکه حق ضعیفان نمی دهند
همواره باج گیر و طلبکار مردمند
هر صبح و شام، در پی آزار مردمند

***
اسلام را به رأی تو تفسیر می کنند         هر خواب را به نفع تو تعبیر می کنند
وقتی رساله های تو تکثیر می کنند         تحمیل آن به نیزه و شمشیر می کنند
گویا فتاوی تو همه وحی منزل است
هر مرجعی به غیر تو بیخود معطل است

***
هر منبری فقط ز تو تعریف می کنند         ما را به پیروی ز تو تکلیف می کنند
از بس که در مقام تو تحریف می کنند         در مغزها دروغ و اراجیف می کنند
برخی گمان کنند، که صاحب زمان توئی
مقصود آفرینش کون و مکان توئی

***
سیّد شکوه و هیمنه ی عام را ببین         جوش و خروش امت اسلام را ببین
قذافی و مبارک و صدام را ببین         در پیش خود جهنم و اعدام را ببین
بدبختی و سقوط و فنا سرنوشت توست
پائین ترین سطوح جهنم بهشت توست

***
نامحرمان سوار و خودیها پیاده اند         آزادگان به گوشۀ زندان فتاده اند
جمعی خموش و بی رمق و بی اراده اند         یک عده ای فقط به تماشا ستاده اند
نابخردان به کرسی قدرت نشسته اند
بر روی نفت و معدن و صنعت نشسته اند

***
آن جمعه خطبه های تو خیلی عجیب بود         سر تا بپا دروغ و ریا و فریب بود
مست غرور و قدرت و شهوت خطیب بود         در آن نماز جمعه خدا هم غریب بود
صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد
بنیاد مکر، با فلک حقه باز کرد

***
آن جمعه خطبه های تو می داد بوی خون         بعد از نمازتان به ره افتاد، جوی خون
با خون نمی توان بدهی شست و شوی خون         سیّد حکومتی که بنا شد به روی خون
مردم ستون خیمۀ آن زیر و رو کنند
آنان که منکرند، بگو روبرو کنند

***
سیّد علی، سرت به سلامت غمین مباش         یک لحظه فکر مردم و مستضعفین مباش
از من اگر که میشنوی یاد دین مباش         از اختلاس و دزدیشان شرمگین مباش
بگذار تا که مردم مان دربدر شوند
قربانی جفای فقط یک نفر شوند

***
سیّد کسی برای خدا با تو یار نیست         دلبستگی به لطف تو جز ننگ و عار نیست
کشتار وحشیانۀ تو افتخار نیست         از ظالمین پست، جز این انتظار نیست
آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند
آیا شود که گوشه چشمی به ما کنند؟

***
وقتی که جنتی است، جلودار انقلاب         شد احمدی نژاد، علمدار انقلاب
ارضی شده مفسّر بیدار انقلاب         باید همه شویم، عزادار انقلاب
هر روزمان سیاه تر و بی ثمر بود
کوری ببین عصاکش کور دگر بود

***
وقتی تمام پرسنل خبرگان تو         هستند، جیره خوار و نمایندگان تو
در دست مجتبای تو باشد عنان تو         مصباح یزدی است، شریح زمان تو
دیگر خزان کشورمان را بهار نیست
آرامش و ثبات، دگر برقرار نیست

***
از مجلسی که شعبه ای از بیت رهبر است         بی اعتنا به مردم و یار ستمگر است
غافل ز انفجار درونی کشور است         با احمدی نژاد و مشایی برادر است
جز سازش و مسامحه هیچ انتظار نیست
پایان این سکوت، به جز ننگ و عار نیست

***
هر کس که با شما ست، امان نامه اش دهند         پول و مقام و مسکن و هم جامه اش دهند
بی رفتن به مدرسه، عمامه اش دهند         حتی لقب به حضرت علامه اش دهند
ویزای حج و عمره مدام از برای اوست
زیبا ترین مکان اروپا سرای اوست

***
در این زمانه، خائن و خادم برابر است         نامرد و مرد و فاسد و سالم برابر است
هشیار و مست و جاهل و عالم برابر است         در کشوری که مؤمن و مجرم برابر است
حرف از خدا و دین و عدالت زدن خطا ست
هر روزمان جهنم و هر شام مان عزا ست

***
اینجا بجز رضایت رهبر ملاک نیست         از دین و انقلاب، بجز یک پلاک نیست
حرف از ربا و رشوه در این خاک پاک نیست         تریاک و شیشه و هروئین و کراک نیست
بار غمی که ملتمان میکشد به دوش
نادیده هیچ دیده و نشنیده هیچ گوش!

***
سیّد جهان به کام تو و ما هماره نیست         بحری است بحر مرگ، که هیچش کناره نیست
در آسمان بخت تو دیگر ستاره نیست         در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست
با یک گلوله کار خودت را تمام کن
ترک عیال و منصب و جاه و مقام کن

***
سیّد زبان به وصف شما الکن است و بس         راه شما فقط به خطا رفتن است و بس
تنها ره نجات شما مردن است و بس         حافظ وظیفۀ تو دعا گفتن است و بس
در بند آن مباش، که نشنید یا شنید
یا ربّ مکن امید کسی را تو نا امید

***
ای ملت غیور و سر افراز و سربلند         دانشجویان، مراجع تقلید ارجمند
تا کی نشسته اید و بر این خلق دردمند         یک عده بی مروت و خونخوار و خودپسند
بیداد و ظلم را به نهایت رسانده اند
ایمان و عشق و عزّت تان را ستانده اند

***
وا کن چفیه ی شهدا را ز گردنت         بیرون بیار، رخت پیمبر از این تنت
با خفت و زبونی و خواری است، مردنت         شمر و یزید و حرمله مشتاق دیدنت
مرگ تو مرگ ظلم و فساد و جنایت است
بر فاسقین و مستبدین درس عبرت است

***
«خاکی» چقدر شعر تو پر افتخار شد         در خاطرات ملتمان ماندگار شد
سیّد علی خامنه ای خوار و زار شد         وقتی که کارنامۀ او آشکار شد
هر کس که از کلام تو تقدیر می کند
شعر تو را بخواند و تکثیر می کند

 

 

نظرات وارده دریادداشت ها لزوما دیدگاه جرس نیست.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s