خانواده های زندانیان سیاسی همچنین خطاب به مراجع عظام تقلید خاطرنشان کردند که در همه روزهای تلخ و سیاهِ بندی شدن عزیزانمان در زندان جور براساس همین آموزه های اسلامی فریاد حق خواهی و عدالت طلبی برکشیدیم و بیرق آزادی خواهی و اقامه قسط برافراشتیم و در این راه رنج های بسیار بردیم و ستم های مضاعف را تجربه کردیم و دادخواهی مان را به مراجع رسمی و غیر رسمی و به محضر شما بزرگواران عرضه کردیم، انگیزه اصلی مان از اصرار بر این مشی فاطمی، نهی از منکر بود و اینک سوالمان از شما بزرگواران این است که آیا منکر بزرگ زمانه که همانا عدول از عدالت و اعمال ستم به بندگان خداست، تنها باید توسط کسانی که مستقیماً در معرض ستم قرار گرفته اند نهی شود و دیگران هیچ گونه مسئولیتی در این باب ندارند؟!
به گزارش کلمه، این خانواده های زندانیان سیاسی در نامه ی خود همچنین پرسیده اند: ما در آستانه میلاد اسوه عالمیان حضرت زهرا می خواهیم بدانیم مسئولین قضایی جمهوری اسلامی چه اصراری دارند که بانوی محترمه نرگس محمدی را که در زندان ستم به بیماری صعب و غریب و سختی گرفتار آمده و در غیبت اجباری همسر، مسئولیت سرپرستی دو طفل خردسالش را به عهده دارد، در ایام رحلت بانوی عالمین به زندان فراخوانده شود و چه اصراری دارند همسر جوان زندانی سیاسی مظلوم، مسعود باستانی، در ایام ولادت زهرای مرضیه (س) به زندان فراخوانده شود و چه اصراری دارند که جشن های مذهبی را برای خانواده های زندانیان سیاسی بلکه همه مسلمانان عدلت طلب و آزادیخواهان و هم نوع دوستان، عزا کنند؟! به خواندن ادامه دهید
سیدمصطفی تاج زاده، طی پیامی از زندان اوین در مورد پرونده سازی جدید سپاه بر علیه خود بار دیگر تاکید کرد تا زمانی که به شکایتش علیه احمد جنتی رسیدگی نشود در هیچ دادگاهی حاضر نخواهد شد و حتی به بازپرسی ها نیز پاسخ نخواهد داد. 
در شصت و یکمین روز از اعتصاب غذای دکتر مهدی خزعلی، روز جمعه ۱۹ اسفند ۱۳۹۰ جمعی از دانشجویان سبز دانشگاه علم و صنعت روزه ی سیاسی گرفته و در مراسم افطاری، خواهان آزادی و رسیدگی فوری به وضعیت این زندانی سیاسی شدند.
وقتی میخواستم این نامه را برایت بنویسم، خیلی فکر کردم با چه عنوانی خطابت کنم:آنچنان که این روزها مرسوم شده بانوی سبز؟ یا زهره جان، آنچنان که همیشه میرحسین صدایت میزند و یا زهرا، همان نام مستعاری که از سالها پیش برای خودت انتخاب کرده ای و هنوز هم خیلیها نمیدانند که نام واقعی تو نه زهرا رهنورد که زهره کاظمی است.
اینک در پایان هجده ماه قرنطینه ای که به گفته خودت آقازاده ای بر تو تحمیل کرده و در پایان پانزده ماه روزه داری ات که خود به عنوان روشی اعتراضی و هم چنان اصلاح طلبانه اختیار کرده ای باز هم به تو اطمینان می دهم که تا پایان راه با تو هستم و با تو خواهم ماند.
