کودتاچیان چگونه مانع نفوذ سبزها به جايگاه مراسم ۱۳ ابان شدند ؟

معتقدم جنبش سبز اگرچه دارای اهداف متعالی و نیروهایی پر انگیزه است ، در هر قدم نیاز به بازنگری تاکتیک های خود دارد چرا که در مقابل با  نیروهایی روبروست که هم مجهزتر است ، هم قدرت برنامه ریزی بالایی دارد و  هم انحصار ابزار اصلی سرکوب را در اختیار دارد. با توجه به تاکید ” راه سبز امید ” بر زندگی کردن این راه باید هر لحظه و از هر واقعه ای درس گرفت و ازان برای هر چه باشکوه برگزار کردن مناسبتها بهره جست تا این راه سبز امید به سر منزل مقصود نایل آید.

بالاخره 13 آبان  آمد و همانگونه که پیش بینی می شد، جنبش سبز برگی زرین از حضور سیاسی خود را در عرصه سیاست به نمایش گذاشت اما آیا به موازت موفقیت سبزها در نشان دادن توان و ایستادگی خود بر خواسته ها و آرمانها ، در اردوگاه مقابل شکست در اهداف محقق شد؟

به عنوان یک روزنامه نگار که تعلق عملی و نظری به ارمانهای جنبش سبز دارم ، باید اعتراف کرد در تحمیل شرکت خود در مناسبتهای اجتماعی – سیاسی ، جنبش می توانست بهتر از آنچه رخ داد ، عمل کند.
درست از روز بعد کودتای انتخاباتی، جنبش سبز در پی رای خود ، خیابان را از حریفی که سالها این صحنه را از آن خود کرده بود ، بازپس گرفت و از آن به بعد دولت کودتا جزء در مواردی نادر ، موفق به سوء استفاده از این فضا نشده بود.
برابر بیانیه های متواتر  میرحسن موسوی رییس جمهوری منتخب ملت ، هر آیین و مناسبت حکومتی می تواند و باید صحنه حضور سبزها باشد  و در طول 5 ماه مبارزه مداوم جنبش سبز جزء این هم اتفاق نیافتاد.
دولت کودتا چه قبل از انتخابات و چه پس از با اردوکشی های خیابانی ، همواره تلاش داشته است تا حضور مردمی را در مراسم مختلف به حساب خود واریز کند و به همین دلیل هم بود که در فراق تحقق اصل آزادی اجتماعات مسالمت آمیز که به صورت سازمان یافته از طرفداران جنبش سبز دریغ می شد ، استراتژی جنبش استفاده از ظرفیت های رقیب بود در این مراسم بود.
دولت کودتا که پیش از مراسم سنتی 13 آبان چندین مانور اختصاصی نظامی را در شهرهای  مختلف به اجرا گذاشته بود، در روز 13 آبان با چند تاکتیک نظامی تا حدی توانست از تشتت طبیعی جنبش سبز سوء استفاده کند و برنامه خود را پیش ببرد.
به طور مشخص در چند روز باقی مانده به 13 آبان ، از خبرنگاران رسانه های خارجی دعوت شد تا برای پوشش این برنامه به ایران بیایند و در روز مراسم نیز آنها را به شکلی سازمان یافته در درون چارچوبه های ترسیم شده مستقر کردند و اجازه ندادند از حصار امنیتی طراحی شده خارج شوند و چنانچه خبرنگاری مثل فرهاد پولادی خبرنگار فرانس پرس هم جرات کرد از این حصار خارج شود ، او را بازداشت کردند.
نگاهی به عکس ها و فیلم های با کیفیت مخابره شده توسط شبکه های تصویری از این مراسم که توسط تصویربرداران حرفه ای این رسانه ها گرفته شده است ، نشان می دهد حوزه عمل آنان جزء مواردی نادر از داخل همان حصار امنیتی مدیریت شده ، مدیریت شد.
نیروهای نظامی و امنیتی دولت کودتا به دو دسته کلی و با شرح وظایف دقیق تقسیم شده بودند.
دسته اول نیروهای انتظامی عمل کننده و مقابله کننده  با طرفداران حنبش سبز در خیابانهای حاشیه مراسم مثل کریم خان ، انقلاب ، کارگر ، بلوار کشاورز ، خیابان انقلاب  و خیابان ولی عصر اصلی که از قبل هم اعلام شده بود که مسیر حرکت طرفداران جنبش سبز برای پیوستن به مراسم 13 ابان است که با انواع تجهیزات ضد شورش به جان مردم افتادند و سبزها را سرگرم یک درگیری خیابانی کردند.
دسته دوم نیروها مستقر در چارچوبه  ترسیم شده اطراف سفارت امریکا در خیابان های مفتح در شرق ، حافظ در غرب ، سمیه در جنوب و یک خیابان فرعی در شمال سفارت و همچنین مسیرهای  فرعی ورودی به این حلقه که با بستن خیابانها با فنس های انتظامی و دپوی سنگین نیرو آماده هر گونه ورود سبزها به این محوطه آرام بودند.
در این بخش ، اغلب نیروهای بسیج مستقر بوده و تعدادی از زندانهای سیار پارک شده در این مسیر محبس سبزپوشانی بود که از جرات کرده به حلقه اول نزدیک شده بودند.
در اغلب تجمعات سبز ، حضور شورآفرین و انگیزه بخش شیخ شجاع اصلاحات در تجمعات مردمی به نفع جنبش تمام شده است ولی می توان گفت این تاکتیک شیخ که همواره  باعث دلگرمی طرفداران جنبش بوده است ، در روز 13 آبان مورد سوء استفاده قرار گرفت و این در حالی بود که اگر کروبی و موسوی مستقیما در مراسم حضور می یافتند ، ابتکار عمل مردمی و نفوذ فردی تا قلب تجمع یعنی مقابل جایگاه ، می توانست تاثیرات به مراتب مفیدتری داشته باشد و در عین حال از هزینه هایی که دور از چشم رسانه ها دعوت شده به سبزها تحمیل شد ، کاست .
با اینحال پایداری سبزها در مقابله با نیروهای کودتا و تصویربرداری به وسیله موبایل ها و ارسال آن به رسانه های جهان تا حدی توانست پیام جنبش  را در روز 13 آبان جهانی سازد .
در آخر نگاهی به نقشه ترسیمی از آرایش نظامی نیروها ، نشان می دهد شاید کودتا بتواند در موقعیت های محدود مثل آیین 13 آبان ،  با مهندسی انتظامی به اهداف خود برسد اما چنین تاکتیکی مطمئنا در روز 22 بهمن برای آنان کارگشا نخواهد شد.

سیامک قادری

http://ourirna.blogsky.com